حضور قلب در نماز

چگونه در نماز حضور قلب و توجه به عبادت داشته باشیم؟

حضور قلب در نماز

يکي از مهم ترين اسباب حضور قلب، فراغت قلب است. حضرت امام خمينى در مورد راه هاى تحصيل حضور قلب مى گويد: « آنچه باعث حضور قلب شود، دو امر است. يکى فراغت وقت و قلب و ديگر فهميدن اهميت عبادت. مقصود از فراغت وقت آن است که انسان در هر شبانه روزى براى عبادت خود وقتى را معيّن کند که در آن وقت خود را موظف بداند فقط به عبادت بپردازد . اشتغال ديگرى را براى خود در آن وقت قرار ندهد.

چه کنیم که هنگام نماز بتوانیم حضور قلب داشته باشیم و حواسمان به جایی یا چیز دیگری نباشد؟

حضور قلب

آيت الله بهجت مي فرمايد: احساس لذت در نماز و حضور قلب، مقدماتي در خارج از نماز و مقدماتي در خود نماز دارد. آنچه بايد خارج از نماز مورد ملاحظه باشد و به آن عمل شود، اين است که انسان گناه نکند و قلب را سياه و دل را تيره نسازد؛ چون معصيت و نافرماني خداوند، دل را تيره مي کند و نورانيت دل را از بين مي برد.

آیا نماز بدون حضور قلب می تواند صحیح و قبول درگاه الهی باشد؟

حضور قلب در نماز

در شرایط صحت نماز، حضور قلب شرط نمی باشد، یعنی همین که نماز را با اجزا و شرایط ( که در رساله ذکر شده) به جا آوریم ، تکلیف از ما ساقط شده و مورد بازخواست قرار نمی گیریم، اما برای این که نماز مقبول درگاه الهی شود، علاوه بر شرایط صحت، شرایط دیگری نیز دارد.